8 Nisan 2010 Perşembe

Ölüm

Bu sabah ben işteyken apartmanımızdan cenaze çıkmış.

Yaşlı bir teyzemiz vardı. Kanser hastasıydı. Hemen odur dedim. Hakkaten de teyzenin acıları nihayet son bulmuş (inşallah)

Allah rahmet eylesin.
Rahatsız da olsa çok üzüldüm.
Çok şeker, sevecen bir teyzeydi.
Belki toplam 5-6 kere görmüş görüşmüşümdür ama gene de bana çok acı geldi.
Durup durup ağlayasım geliyor.

Oğlum durumu bilmese bile tanıdığı biri ilkkez vefat etti. Ne acı, hayat devam ediyor.

Ramazanda evinde mukabele okunuyordu. Oğlumun uyumadığı zamanlarda ben de katılıyordum.
Minik sincabı alıp kucağına oyalıyordu. Benim kucağımda olsa bile uzaktan gözleriyle seviyordu.
Çok tatlıydı.

Allah rahmet eylesin. Şimdi çok rahattır inşallah...

Allah hepimizin akıbetini güzel yapsın.

5 yorum:

sümeyye dedi ki...

başın sağolsun..
benımde cevremde had safhada bu ara..
dün düşündüm..halam..akrabalarım..teker teker gıttıler..
dedem anneannem oldukca yaslandı..annem babamda gıttıkce yaslanıyor.. ben bıle gecen zamanın hızını artık anlayamıyorum gunden gune.. bılmıyorum..
cok tuhaf hıssedıyorum artık her olum haberınde..

zühra dedi ki...

Allah tahsilatını affetsin.

sirinanne dedi ki...

Kendimize, yakınlarımıza konduramadığımız en acı gerçek..

NiLaY dedi ki...

başınız sağolsun.. ölen kişi yaşlı da olsa hasta da olsa ölüm kimseye yakışmıyor maalesef..

apsuwa dedi ki...

Allah rahmet eylesin, dualarınıza amin diyorum..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...